Tortuga. Jedna z najsławniejszych pirackich wysp. Owiana mgłą legendy. Wyczyny piratów tam przebywających budzą podziw, strach, zachwyt a autorzy wielu form artystycznych wykorzystują historie z nią związane w swojej twórczości.

 

Jak naprawdę było i co się wydarzyło

 

W 1625 roku Francuscy i Angielscy osadnicy, rozpoczęli zasiedlanie wyspy St. Kitts (St. Christopher). Szybki i dynamiczny rozwój spowodował naturalne dążenie do pozyskiwania nowych terenów, co prowadziło do zasiedlania coraz większej części wyspy oraz północnej części Tortugi. Zarówno na Tortudze jak i na wyspie Św. Krzysztofa znajdowały się osady Hiszpańskie, (przy czym, na Tortudze było ich o wiele mniej). W 1629 r. część osadników i plantatorów Francuskich pod wodzą Don Fabrique de Toledo zaatakowało Hiszpanów na obydwu wyspach. Atak nie powiódł się. Hiszpanie odparli francuzów, którzy uciekli i zaszli się w lasach Hispanioli (Haiti). Po tych wydarzeniach Hiszpanie postanowili ufortyfikować Tortugę. Stało się to w 1630 roku. Jednakże decyzją Hiszpanów większość wojsk zostało ściągniętych na Hispaniolę, aby wyłapać i zlikwidować ukrywających się w lasach Francuzów. W tym samym jednak czasie słabe wojsko pozostawione na Tortudze zostało pokonane przez Francuzów, którzy przejęli pozostawioną fortyfikację. Większość angielskich kolonistów nie powróciła na Tortugę. W 1631 Anglicy rozpoczęli nowe zasiedlanie wyspy, która stała się częścią Providence Island Company. Anglicy przejęli kontrolę nad wyspą, a jej Gubernatorem został Anthony Hilton.

 

Ukrywający się Francuzi wysłali na Tortugę do gubernatora Miltona wysłannika Jeana Le Vasseur, razem z ludźmi i sprzętem w celu uzyskania zgody na wybudowanie drugiego fortu - francuskiej kolonii. Został on nazwany Fort de Rocher. Od tego momentu Tortuga była regularnie wykorzystywana przez kaperów i piratów jako baza wypadowa do operacji morskich. W 1634 roku Generalny Gubernator Francuski we Wschodnich Indiach przeniósł swój urząd na Tortugę. Także do francuskiej części wyspy przeniosła swoją siedzibę Compagnie des Isles d'Amerique.

            W 1635 roku przybywa na wyspę Nicholas Riskinner, aby przejąć obowiązki Hiltona. Okazał się on jednak łotrem, kanalią i łachudrą. Splądrował wyspę i popłynął do Indii. Zmarł niedługo po opuszczeniu wyspy.

            Jeszcze przed pojawieniem się na wyspie Riskinnera, plantatorzy sprowadzali niewolników. Byli oni zmuszani do ciężkiej i wykańczającej pracy. Stanowili oni też znaczą populację na wyspie. Po epizodzie ze zrabowaniem wyspy plantatorzy i osadnicy nie potrafili stworzyć odpowiednich mechanizmów do zarządzania wyspą. Złodziejstwo i oszustwo stało się życiem codziennym, a dodatkowo niewolnicy wymknęli się spod kontroli. Niezgoda i walki pomiędzy francuskimi a angielskimi osadnikami wytyczały rytm życia na wyspie w 1635 roku.

            Wykorzystując sytuację na wyspie Hiszpanie umieścili szpiega - Irlandzkiego dezertera z Angielskiej armii Johna Murphyego. W tym też roku w rezultacie dostarczanych informacji Hiszpańskie wojska zaatakowały wyspę pod wodzą kapitana Gregorio de Castellary Mantilla. Kolonie na Tortudze szybko zostały opanowane a wielu kolonistów straciło życie. Hiszpanie opuścili zniszczoną i splądrowaną wyspę w 1636 r. wkrótce też powrócili na nią Angielscy i Francuscy osadnicy.

            Sytuacja na wyspie nie była do pozazdroszczenia. W 1638 roku Hiszpanie zaatakowali po raz drugi. Don Inigo de la Mota w swoim liście do króla Hiszpani pisze o wielkim sukcesie w ataku na piracką kolonię, oraz o dużej ilości wymieszanych ze sobą holenderskich (?) i francuskich piratów.

            W rok później wyspa zostaje odbita i od nowa ufortyfikowana. Stało się tak, gdyż osadnicy z wysp Barbados i St. Christopher poszukiwali nowych miejsc do życia i ziemi pod rozwój plantacji. Pod wodzą Kapitana Roberta Flooda wyspa zamienia się w plantację tytoniu.

 

Bukanierzy

 

            Od 1640 roku bukanierzy (buccaneers of Tortuga jak zwani byli osadnicy), zaczęli określać siebie mianem The Brethren of the Coast (Bracia Wybrzeża). W tym też roku Jean Le Vasseur został upoważniony do zarządzania wyspą. Jego głównym celem stała się reorganizacja wyspy, oraz zmiana złego angielskiego zar

ządzania.

Na wyspę systematycznie napływało wiele różnych osób, co w konsekwencji doprowadziło do powstania dziwnej mozaiki narodowościowej. Ponieważ w większość mieszkańców wyspy stanowili mężczyźni, więc jako niesforni piraci folgując swoim potrzebom seksualnym pozostawali w związkach homoseksualnych. Chcąc ukrócić ten proceder La Vaseeur sprowadził na wyspę do 1650 r. kilkaset prostytutek. Do czasu jego śmierci tzn do 1653 r. kiedy to został zamordowany przez ludzi z jego najbliższego otoczenia zdążył w swojej przezorności po raz kolejny wzmocnić fortyfikacje wyspy.

Jego następcą został Chevalier de Fontenay. W rok później po raz kolejny Hiszpańskie wojska zaatakowały wyspę. Ataki te były konsekwentnie powtarzane. Anglicy opuścili wyspę, aby wspomóc zaatakowane w międzyczasie wojska na Santo Domingo. Kolejne wydarzenia następowały szybko po sobie. Część Anglików stacjonujących na Jamajce słysząc o tych wydarzeniach zbrojnie wyruszyły na Torturę, aby odbić wyspę. Osłabione wojska hiszpańske na wskutek ingerencji zostały rozbite i przegonione na Haiti. Walki te trwały do 1659 roku dopóki Colonel Edward D'Oyley - Gubernator Jamajki wraz z pomocą francuskich dezerterów nie pozbawił władzy dotychczasowego francuskiego zarządcy.

           

Schyłek piractwa na Tortudze

 

            W wyniku francuskiego ataku na Hiszpanów oraz ponowne zajęcie umocnień i fortyfikacji tortuga po raz kolejny stała się bazą dla pirackich wypadów. Wielu bukanierów prowadziło swą łupieżczą działalność poza wyspą, jednakże bardzo często przypływali na wyspę, aby napić się uprawiać hazard, sex oraz zaczerpnąć informacji.

            Kapitan Guy przywódca bukanierów w 1663 r. wykorzystywał Trotugę do swoich działań z równie dobrym skutkiem, co Jamajkę. W tym samym też roku gubernator Jamajki Sir Tomas Modyford otrzymał rozkazy łagodzące wydane restrykcje związane z piratami na wyspie. Wielu Anglików zamieszkujących wyspę wyruszyło na morze przeciwko Hiszpanom, natomiast Francuzi przenosili się z jamajki na, Tortuge, która stanowić dla nich miała bazę wypadową. Konsekwencje tych ruchów były takie, że większość angielskich osadników zniknęła z wyspy.

 

Wielu z bukanierów zamieszkujących Tortugę uznało w pewnym momencie piractwo jako zbyt trudne zajęcie. Przenieśli się do lasów, gdzie zaczęli prace przy wyrębie drzewa. Kiedy lasy Tortugi i Hispanioli kurczyły się wielu z nich przeniosło się na półwysep Jukatan. Osiadali także w Gulf w Meksyku w miejscu zwanym Triste, oraz w Moskito pomiędzy Hondurasem a Gwatemalą.

 

Taka to oto historia.

 

Ciekaw jestem czy ktoś z Was szanowni Szantymaniacy był na Tortudze i dysponuje zdjęciami wyspy. Jesli tak proszę podeślijście - najlepiej z opisem swoich przeżyć i przygód.

 

 

 

Bartosz 'Bongos" Konopka jest członkiem zespołu Yank Shippers

 

Jest autorem tekstów i muzyki takich piosenek jak "Odynie", "Po Złoto", "Piraci", "Gniazdo Piratów".

 

Wszystkich zainteresowanych cyklem - posiadających ciekawe informacje prosimy o kontakt pod adresem mbf@mbf.com.pl