Tak się jakoś złożyło, że mnie naszło... i postanowiłem podzielić się z Wami swymi odczuciami odnośnie najnowszej płyty Róży Wiatrów

Ogólnie rzecz biorąc płytka bardzo mi się podoba. Odpowiadają mi klimaty korsarskie, pieśni tego typu zawsze są dynamiczne bądź właśnie nostalgiczne... zmienne jak humor korsarza.

Całość materiału pomyślana jest jako jedna opowieść, której poszczególne utwory stanowią jakby ilustracje. Czytając dołączoną do płyty książeczkę wstęp do każdego epizodu opowieści znajdziecie w "słowie wstępnym" umieszczonym przed tekstem do utworu. Zabawny komentarz dopiero w połączeniu z utworem uzyskuje właściwe znaczenie. I dlatego nie da się wysłuchać wybranych nagrań z płyty. Po jej włączeniu po prostu trzeba, a nawet należy wysłuchać jej do końca.

W moim przypadku, przeważnie nie kończy się na jednym przesłuchaniu. Wieczorem, kiedy wszyscy domownicy słodko śpią, ściemniam światło, zakładam słuchawki, puszczam płytę i... wyruszam na wyprawę z Korsarską Bracią.

Natomiast mój syn Krzyś (5.5 roku) od czasu jak nagrałem mu kasetę z Różą Wiatrów przynajmniej raz dziennie do mnie podchodzi i mówi "Tatusiu, dziękuję Ci za tę nową kasetę". A jak tylko dzieciaki zaczynają jej słuchać... to korsarskie wyprawy w domu mam "na żywo"