Szkot nieźle namieszał

Ponieważ nadal nie ma porządnej tawerny na Śląsku, echa katowickiej Tratwy już dawno przebrzmiały a do tyskiego Portu Pieśni Pracy był jeszcze tydzień trzeba było poszukać szantowego koncertu poza Śląskiem. Dowiedziałem się, iż nasz bytomski szantybard, Henryk SZKOT Czekała - samotnie zamierza koncertować przed krakowską publicznością w Starym Porcie, a ponieważ dawno go nie słyszałem... A tak w ogóle to co to za czasy nam nastały w Bytomiu by na koncert naszego Szkota jechać aż do Krakowa - ech!

 

Szkot czasami solo pogrywał w bytomskim śp. Jamesonie, ale miał do knajpy kilka kroków więc to było zrozumiałe. Od jakiegoś jednak czasu lider Mechaników Shanty daje solowe koncerty w całej Polsce. Postanowiłem więc połączyć przyjemne (wizyta w Krakowie) z pożytecznym (wsparcie druha, hoby tylko klaskaniem). Jak się okazało, wsparcie nie było potrzebne, bo choć była to pierwsza wizyta Szkota-solisty w Starym Porcie, to bardzo szybko złapał on kontakt z gośćmi tawerny. Czego tam nie śpiewaliśmy.

 

Oczywiście zaczęło się od songów z repertuaru Mechaników, lecz bardzo szybko, w imię t.zw.

edukacji młodego, szantowego pokolenia w repertuarze tego wieczoru znalazły się utwory Witolda Zamojskiego, Tomka Opoki, Andrzeja Koryckiego, Jerzego Porębskiego, Ryszarda Muzaja, Waldemara Bocianowskiego no i opowieści o nich samych. Szkot bardzo umiejętnie pomiędzy znane piosenki wcześniej wymienionych wplatał swoje kompozycje, te bardziej nastrojowe, balladowe, które jak wielokrotnie podkreślał tego wieczoru, lubi śpiewać najbardziej.

 

I tak poznaliśmy cud królewnę Babarabum, Mewy wiodły nasz Rock'n'Roll jacht do lądu gdzie czekały Johnsons Girls oraz cudowny uśmiech barmanki z Vancouwer, którą chwytaliśmy za kolanko by zaraz potem spróbować Juliannie coś tam zrobić. Niestety, po Czterech piwkach mogliśmy już tylko pomarzyć.

 

Ale nie tylko szantą i piosenką żeglarską uraczył nas Szkot. W trzecim secie pokazał, iż nieobce są mu także inne klimaty. Nagle znaleźliśmy się w górskim schronisku za sprawą pięknej ballady Kiedy góral umiera, a że co jakiś czas od drzwi wejściowych nieźle zawiewało, więc nie trzeba było jakoś specjalnie uruchamiać wyobraźni. Świece, lampiony, gitara, śpiew - zrobiło się prawie jak na chatce mojego klubu turystycznego na Błatniej w Beskidzie Śląskim. Zwłaszcza, że chwilę potem zabrzmiały tony jednego z utworów Marka Knopflera (ex Dire Straits) z polskim tekstem by Szkot, a na deser  Pan Henio (sorry Szkocie ale musiałem spróbować ;-), pierwszy i ostatni raz!) dorzucił nam song Leonarda Cohena - Maleńka nie wolno się żegnać w ten sposób. Taka mieszanka klimatów chyba bardzo słuchaczom odpowiadała i koncert trwał aż do północy.

 

Było tych songów ponad czterdzieści, a wszystkie śpiewnik Szkota pomieścił. Ponad 3 godziny grania i opowieści ze starych szantowych czasów zleciały błyskawicznie i czas nam było do domu, do Bytomia.

 

Henryk SZKOT Czekała, Stary Port, Kraków, 28 stycznia 2005

 

Kamil Piotrowski

 

PS. O Bytomiu też Szkot zaśpiewał, kiedy zaśpiewa w Bytomiu??