Było wspaniale Wielkie dzięki panie Jacku

... dziękujemy panu Jackowi, że zabrał nas na ten cudowny rejs. Na zawsze pozostaną nam w pamięci te niezapomniane chwile.

I ja tam byłem, miód i wino piłem, i świetnie się bawiłem :) Przygoda fantastyczna, 120 mil w 29 godzin i to pod pełnymi żaglami - tylko niecała godzinka na silniku na drobnych manewrach portowych. Wychodziliśmy i wchodziliśmy do Gdyni również na żaglach - toż to widok mocarny, w sercu radość i duma - to Zawisza nasz Czarny.... ;)

Oj na Fali to myśmy byli ;) Bujało nawet po zejściu z Jachtu ;)) Powiem Krótko 1 wachta Rules!!! :P Co do zagadki - Jak nazywa sie człowiek z małymi jajami :)) Pozdrawiam i do zobaczenia dziś W CC Gra GFS!!!

Kiedy kilka lat temu wpadałem do Gdyni zycie żeglarskie toczyło się wokół CWMu, YKP, Kotwicy... ale kultura szantowa ograniczała się do gitary na kei w basenie jachatowym...Nie było szczerze mówiąc nawet gdzie usiąść, nie wspominając o atmosferze zeglarskiej tawerny. Pociąg - dworzec - drałowanie z workiem na skwer kosciuszki - basen jachtowy - negocjacje z bosmanem zeby da zapasowa cumę, brakujący odbijacz i działajacy akumulator i w Morze! W ostatni weekend serce mi wybuchło radością kiedy uświadomiłem sobie co się stało na plaży przy gdyńskim bulwarze. Tam na dobre powstało NOWE ŻYCIE. Atmosfera Contrastu to atmosfera nieporównywalna z żadnym innym miejcem. Mam cztery kultowe Tawerny szantowe w Polsce: CONTRAST CAFE w Gdyni , GNIAZDO PIRATÓW w Warszawie i Łodzi (mam nadzieje że wkróce wróci...) i STARY PORT w Krakowie. (w kolejnosci wyłącznie alfabetycznej, bo potęga tych miejsc jest równa) Rejs na Zawiszy był dla mnie spełnieniem marzenia - nigdy jeszcze na takim dużym żaglowcu nie pływałem. Nie sądziłem że wyjdziemy w Morze, bo prognozy były fatalne ale wyszlismy i to na ZAGLACH co jest historycznym niemalże wydażeniem bo takie zaglowce z portu bez silnika nie wychodzą. Master Waldemar Mieczkowski pokazał klasę i styl na miarę współczesnego Kapitana :-) Szorując kingston myślałem sobie - "bosz... nie ma w tej chwili w moim życiu nic ważniejszego niż wyszorować kingston" - to największy problem i chwilowo największe wyzwanie :-) Rozumiecie ? Przez tę jedną chwilę nie obchodzi mnie N-I-C. Mam wolny umysł, płynę... i nie ma w moim zyciu choc przez chwilę ważniejszego problemu niż z uśmiechem zmyć kupę ze ściany sedesu :-) Uwierzcie lub nie ale sa chwile że WŁAŚNIE to jest cudowne uczucie :-) Dziękuję całej załodze za świetną zabawę, Jasirowi i Ekipie Gajowego za poczucie humoru, Moni, Gosi, Zośce, Markowi, Ali, Oleńce, Tomkowi i Michałowi za dzielną pomoc w wachcie kambuzowej mimo choroby morskiej i innych przeciwnosci (PS przepraszam, że kisiel wyszedł mi zbyt gęsty - gdyby miał rzadszą konsystencje naprawdę pomógłby chorujacym a tak trzeba go było wygrzebywać ze szklanki no ale nie robiłem jeszcze kisielu dla 45 osób i nie sadziłem że tak nieprawdopodobnie mało kisielu trzeba wsypać do gara... :-) następnym razem obiecuje przeczytać instrukcję... :-)))) Bruno Świątkowi za ból brzucha ze śmiechu, Jackowi Jakubowskiemu za poczucie humoru, Tomkowi Bordzie za wspólną pracę na dziobie i to niewysłowione COŚ co mogłoby się łatwo urodzic gdyby rejs trwał dłużej :-). Gdańskiej Formacji za wspaniały koncert w Maszoperii, Waldkowi Mieczkowskiemu za to, że jest kapitanem którego styl i klasa wprowadza atmosferę wzajemnego szacunku wsród załogi i oficerów. Największe podziekowania jednak składam Jackowi Parzychowi, którego umysł potrafi nie tylko w wyobraźni unieść się ponad chmury, za to że latając z ptakami ma potrzebę tworzenia warunków i możliwości do nawiązania przyjaźni pomiędzy ludżmi. Nie wiem czy jest coś bardziej trwałego i wartościowego w życiu niż uszczęśliwianie innych ludzi. Jacek tego dokonał. Dziękuję Ci! Wiem, że mógłbym z Wami popłynąć "w kółko". Moze to kiedyś zrobimy? Marzę o Islandii wiecie? :-) Sssciskam YenJCo (of debeściarskiej II wachty :-))