Koledzy i koleżanki - pan kapitan Barański to świetny, doświadczony dowódca, znający statek jak mało kto: jestem stuprocentowo pewny, że nie stawiał więcej żagli, niż to było niezbędnie konieczne, ale nawet to minimum mogło przeciążyć maszty, jeżeli - jak mówi Krzysiu - były nadwątlone. Zaczekajmy jednak z wszelkimi ocenami postępowania ludzi aż będziemy wiedzieć wszystko; nie ferujmy wyroków, nie prowadźmy spekulacji. Nie było nas tam, nie widzieliśmy, nie wiemy. Ważne jest to, że nikt nie zginął, że nie ma rannych - i że w statki, które się intensywnie eksploatuje trzeba intensywnie inwestować. Również dlatego, że przyklejenie się do polskich żaglowców opinii, iż są niebezpieczne z racji zwykłego zużycia będzie skutkowało brakiem czarterów: kto wyśle dziecko polski statek, jeżeli zaczynają padać maszty?

Byłem na rejsie na m. Śródziemnym ,,Pogorką" tuż przed feralnym połamaniem masztów. Dziesiątki razy właziłem na wszystkie reje. To, co zobaczyłem nie napawało optymizmem, ale gdzieś tam w myślach częstymi ?????. Potem w stoczni remontowej po zdemontowaniu tychże "drzewców" okazało się, co też było w środku masztów - rdza "do kwadratu". Słona woda działa kilka razy szybciej na stal niż słodka, a więc wcześniej, czy później należałoby się tego spodziewać. Niestety, nie jest w Polsce tak jak w krajach zachodnich z eksploatacją jachtów - nie oszukujmy się nie jesteśmy zamożnym krajem, i nie jest to wina kapitanów, ale w większości armatorów. To jest oczywiście moja prywatna opinia, którą tu prezentuję, ale wyłącznie na podstawie doświadczeń w morzu. Oczywiście nie przesądzajmy sprawy, bo do analizy przydałby się wyciąg z dziennika jachtowego i ostatnich prac remontowych.
p.s. Nie ujmuję nic Kpt. Barańskiemu - mam też takie zdanie jak Wy na temat jego doświadczenia.
Coś tu jednak nie zagrało…

__________________
Felix