Tonam and Synowie to dla wielu szantowa klasyka. Nie jest przesadnym stwierdzenie, że są żywą legendą piosenki żeglarskiej. Pokolenia zespołów szantowych wzorowały się na Tonamach.

 

Grupa powstała w 1987 roku, niedługo później zespół zdobył laury na festiwalu Shanties w Krakowie. Na ich koncie są również nagrody publiczności, Grand Prix festiwali w Łodzi, Tarnowie, Stalowej Woli, Gdyni, Wrocławiu. Długo by wymieniać wszystkie ich laury, przeglądy, festiwale, najkrócej mówiąc - wygrali wszystko co w szantach można było wygrać :-). Niebawem o szczegółach będzie można poczytać na powstającej stronie internetowej zespołu.

 

Po zdobyciu krajowego rynku zaczęli koncertować za granicą. Kilkakrotnie uczestniczyli w festiwalach w Holandii, Niemczech, Francji. W 1992 roku na s/y "Zawisza Czarny" uczestniczyli w obchodach 500-lecia odkrycia Ameryki. Dwa lata później Tonamy odwiedziły Stany i Kanadę dając tam kilkadziesiąt koncertów, które zostały owacyjnie przyjęte przez polonijną publiczność i rodowitych Amerykanów.

 

W 1995 roku postanowili sprawdzić się na szerszych wodach "showbiznesu" - pod szyldem "Voices" zdobyli wyróżnienie w konkursie debiutów na Festiwalu w Opolu za piosenkę  "Baw się lalkami" (wyk. Andrzej Zaucha, muz. Ryszard Poznakowski, sł. Grażyna Orlińska). Wówczas fani zespołu podzielili się na dwa obozy  - jedna część miała wyraźnie za złe zespołowi rozdwojenie nazwy i prezentowanego stylu, druga część uznała Voices za niezalezną inicjatywę, która w niczym szantowcom nie będzie przeszkadzać, a wręcz przeciwnie jest odważnym krokiem do przodu w rozwoju kariery muzycznej uzdolnionej grupy. Jednak wkrótce po opolskim sukcesie zespół zawiesił na kilka długich lat śpiewanie szant.

 

Dorobek płytowy Tonamów to dwie płyty  - "Pytania" (jedna  z pierwszych analogowych płyt w historii szant[*] oraz "The Lion" wydany w 1991 roku przez Pomaton. W ubiegłym roku nakładem  krakowskiej fundacji Hals ukazała się reedycja pierwszej płyty (tym razem na CD). Siłą Tonamów zawsze było śpiewanie a cappella. To oni wprowadzili do piosenki żeglarskiej elementy klasycznej harmonii zachowując przy tym zadziorność, energię i dynamikę szanty.

 

Zespół zawsze poszukiwał nowych inspiracji i brzmień stąd częste sięganie do innych kultur i czerpanie z muzycznych źródeł nie tylko brytyjskich, ale również afrykańskich, francuskich, flamandzkich, karaibskich i  niemieckich. Na scenie szantowej zespół wprowadził ponadto kilka rewolucyjnych zmian: jako pierwszy zdjął mikrofony ze stojaków, jako pierwszy wprowadził elementy choreografii i profesjonalnej oprawy  świetlnej koncertów.

 

Po ośmiu latach zawieszenia działalności Tonamy zostały zaskoczone niecodzienną propozycją wystąpienia podczas Festiwalu ZĘZA 2003 w Łaziskach Górnych. Koncert okazał się wielkim sukcesem Tonamow, którzy zostali gorąco przyjęci przez pamietającą ich świetnie wierną publiczność.  Wystąpili jeszcze siłą rozpędu na festiwalu Shanties w Krakowie 2004 i wydawało się, że na tym koniec. Jednak w Tonamach znów zabrzmiała "żeglarska pieśń".

 

Teraz po dziesięciu latach rozłąki ze sceną szantową grupa Tonam and Synowie postanowiła na serio i na stałe wrócić na szantowe sceny. W ich repertuarze znajdują się zarówno szanty klasyczne ("Generał Taylor", "Australia"), jak i pieśni kubryku ("Lody Grenlandii", "Hej żeglujże") wszystkie wykonywane a cappella.

 

 

 

 

Z pierwszego składu w zespole śpiewają 4 osoby:

• Wojciech Zawadzki (Muki),
• Wojciech Plewnia (Garbaty),
• Jarosław Darul (Rulon)
• Michał Czernek (Atari),

dołączył do nich

•  Marcin Murat (Marcinek).

Kontakt z zespołem:

Wojciech MUKI Zawadzki

kom. +48 60160673

e-mail Wojciech.Zawadzki@pl.ibm.com

 

__________________________________

[*] Uwaga:

Wprowadzono poprawkę autorską do artykułu dnia 28.09.2005 o godz 9:13 Zmieniono zdanie: 

"Pytania" - jedyna analogowa płyta w historii szant

na

"Pytania"  - jedna  z pierwszych analogowych płyt w historii szant