Marek Szurawski, Jerzy Porębski, Ryszard Muzaj i Andrzej Korycki oraz nieżyjący już Janusz Sikorski. Notkę na temat "Starych Dzwonów" właściwie można byłoby na tym zakończyć. Postaci tworzące ten zespół istnieją w polskim światku szantowym od zawsze. W publikowanych niegdyś na łamach "Żagli" felietonach Jerzego Rogackiego o historii polskiej szanty można wyczytać, że Jurek Porębski zyskał popularność na mazurskich jeziorach w roku 1980. Wtedy też, w Warszawie przy ul. Sosnowej zaczęto organizować "Biesiady Żeglujących Bardów" - w roku 1981 na lidera tego rpzedsięwzięcia wyrósł Marek Siurawski - "dobrze zapowiadający się dziennikarz i żeglarz". W 1981 roku "Siurawa" jest już jurorem pierwszego krakowskiego festiwalu "Shanties" a w 2 lata później (w 1982r. "Shanties" nie odbyły się ze względu na stan wojenny) na festiwalowym podium goszczą właściwie wszystkie dzisiejsze "Dzwony" - "Poręba" zdobywa Grand Prix a I i II nagrodę odpowiednio Muzaj i Korycki.

Od początku lat 80-tych "Stare Dzwony" aż po dziś dzień obecne są stale na deskach polskich i zagranicznych festiwali. Nagrali wiele wspaniałych płyt, prowadzą działalność solową, od czasu do czasu łączą siły pod starym szyldem i wtedy przenoszą słuchacza do krainy białych żagli. A w ich muzyce jest wiatr i woda...

(McDoktor - 22. lipca 2005r.)